Pismo trafiło do urzędu w połowie listopada. Wnioskodawca proponuje wydanie zarządzenia, dzięki któremu wielkopolskie słówka na dobre rozgościłyby się w miejskiej przestrzeni i codziennych aktywnościach.
O co właściwie chodzi w tej mowie?
W uzasadnieniu przypomniano, że Leszno i powiat leszczyński to kawał południowej Wielkopolski, gdzie dialekt wielkopolski ma swoje stałe miejsce. Autor petycji zwraca uwagę na charakterystyczne cechy tej mowy – między innymi brak mazurzenia, udźwięczniającą fonetykę międzywyrazową oraz dawne określenia i archaizmy. Jego zdaniem to żywe dziedzictwo, które wśród młodego pokolenia słychać coraz rzadziej.
W piśmie pojawia się też wyraźny sygnał: regionalna gwara to nie „błąd językowy” do poprawiania, tylko atut i sposób na budowanie lokalnej wspólnoty. Jako kierunek, z którego warto brać przykład, wskazano między innymi Poznań i Śrem.
Jakie pomysły wylądowały na stole?
Autor petycji nie ograniczył się do ogólnych haseł i podsunął cały zestaw konkretnych rozwiązań:
- Szkoły i przedszkola – zachęcanie placówek do lekcji regionalnych oraz konkursów recytatorskich i retorycznych, na przykład na wzór znanych w regionie zmagań „Godejcie po naszymu”.
- Biblioteki i domy kultury – wsparcie w tworzeniu materiałów i zbiorów poświęconych wielkopolskiemu słownictwu oraz kulturze.
- Miasto i imprezy – wrzucenie gwarowych akcentów do miejskich kampanii, na tablice informacyjno-edukacyjne w parkach, przy zabytkach czy w komunikacji miejskiej, a także na oficjalne wydarzenia, festyny i Dni Leszna.
- Lokalni twórcy – pomoc dla pisarzy, artystów i młodzieży, którzy chcą pielęgnować regionalną tradycję językową.
Zdaniem wnioskodawcy taki ruch wzmocni lokalne więzi i pomoże wyróżnić Leszno jako wyrazisty punkt na mapie południowej Wielkopolski. Teraz piłka jest po stronie władz miasta, które muszą petycję rozpatrzyć.
