Przełom w kranie: „To dla nas ogromna radość”
Największą bolączką, o której Pisaliśmy w listopadzie 2025, był brak podstawowej higieny – pracownicy i pacjenci od pięciu lat nie mieli dostępu do ciepłej wody. Po publikacjach medialnych i interwencji u władz miasta, sytuacja wreszcie uległa poprawie.
„Mamy ciepłą wodę i jest to dla nas ogromny plus i ogromna radość. W wielu sytuacjach to nam pomaga, jest nam po prostu łatwiej. Mamy to zrefundowane przez miasto i czujemy ogromną wdzięczność, że po naszej i państwa interwencji udało się to dopiąć” – mówi Agnieszka Okoniewska, kierowniczka poradni MONAR w Lesznie.Niestety, na tym lista „luksusów” się kończy. Kwestia ogrzewania pozostała bez zmian – system oparty na piecu węglowym wymaga stałego nadzoru personelu. „Z tej strony nic się nie zmieniło. Cały czas palimy tam sami” – dodaje z uśmiechem przez łzy Okoniewska.
12
Estetyka na własny koszt. „W weekendy będziemy malować”
Budynek przy ul. Przemysłowej 27 wciąż straszy odrapaną elewacją i obskurnym wejściem od podwórza. Ponieważ na gruntowny remont miejskiej kamienicy się nie zanosi, pracownicy MONAR-u postanowili wziąć sprawy w swoje ręce – dosłownie.
„Kalkulujemy koszty, żeby odświeżyć poradnię z zewnątrz. Chcemy przemyć i przemalować elewację, żeby to wejście nie wyglądało tak strasznie. Myślę, że zrealizujemy to w swoim zakresie. Sami będziemy malować, pewnie z dziewczynami umówimy się w jakiś weekend i po prostu to zrobimy” – deklaruje kierowniczka.Nierozwiązany pozostaje problem braku świeżego powietrza. Architektura budynku, w którym zamiast otwieranych okien zastosowano luksfery, jest w obecnych warunkach „nie do przeskoczenia”.
MONAR to nie tylko narkotyki. Pół tysiąca potrzebujących miesięcznie
Mimo fatalnych warunków lokalowych, poradnia pęka w szwach. Statystyki są nieubłagane – każdego miesiąca pomoc znajduje tu około 500 osób. Co ważne, profil pacjenta stale się rozszerza.
„Nie jesteśmy tylko placówką od narkomanii. Współpracujemy z osobami zmagającymi się z uzależnieniem, ale także współuzależnieniem oraz osobami w różnego rodzaju kryzysach. Pracujemy na dwie zmiany, od rana do wieczora, żeby nikt nie wyszedł stąd bez wsparcia” – podkreśla Agnieszka Okoniewska.
Nadzieja w biegu i nowej siedzibie
Czy 2026 rok przyniesie wreszcie przeprowadzkę do godnego miejsca? Rozmowy z Urzędem Miasta trwają, a kierowniczka, choć ostrożna w optymizmie, widzi światełko w tunelu.
„Mam nadzieję, że dzięki zaangażowaniu wielu osób, które zaczęły zwracać uwagę na nasze warunki, razem zrobimy coś dużego. Nie sądzę jednak, by przeprowadzka nastąpiła jeszcze w tym roku”.
Tymczasem MONAR wychodzi do mieszkańców z nową inicjatywą. Już 19 kwietnia silna ekipa pacjentów i terapeutów wystartuje w półmaratonie w Poznaniu pod banderą leszczyńskiej poradni. To sposób na pokazanie, że życie po terapii może być pełne pasji i zdrowej rywalizacji.
Jeśli chcesz pomóc poradni w odświeżeniu siedziby (np. przekazując farbę lub oferując pomoc w malowaniu), pracownicy czekają na kontakt przez media społecznościowe. Każda para rąk i każda puszka farby przybliża leszczyński MONAR do standardów, na jakie zasługują ludzie szukający ratunku.
