Od folwarku do szlacheckiej rezydencji
Historia tego miejsca sięga trzeciej ćwierci XVIII wieku, kiedy to na terenach majętności osieckiej utworzono folwark o nazwie „Dobromyśl” dla Mikołaja Skoroszewskiego. Majątek często zmieniał właścicieli – należał m.in. do kupców poznańskich (rodzina Stremlerów) oraz niemieckiej rodziny George. Sam pałac, który możemy podziwiać dzisiaj, powstał w drugiej połowie XIX wieku.
Przyjmuje się, że został wzniesiony dla Adolfa Ernesta Georga, choć historycy wciąż pracują nad pełną weryfikacją tej informacji. W kolejnych latach dobra te trafiły w ręce baronowej Joanny Luizy von Leesen, a od 1904 roku należały do Heinricha von Heydebranda, właściciela zamku w Osiecznej.
Architektura w stylu włoskim
Pałac w Dobramyśli wyróżnia się na tle innych wielkopolskich siedzib swoim neorenesansowym stylem, który nawiązuje do formy eleganckich willi. Co sprawia, że jest tak wyjątkowy?
- Wieża widokowa: W zachodnim narożniku stoi okrągła, trzykondygnacyjna wieża zwieńczona tarasem, z którego niegdyś rozpościerał się widok na okolicę.
- Reprezentacyjne wejście: W fasadzie dominuje ryzalit z loggią ukrytą w głębi potrójnej arkady, do której prowadzą szerokie schody.
- Szczegóły konstrukcyjne: Budynek jest parterowy, ale posiada mezzanino (niskie półpiętro) oraz kamienną podmurówkę. Charakteru dodają mu ozdobne gzymsy wyznaczające podziały elewacji.
Burzliwe losy powojenne
Po II Wojnie Światowej majątek został przejęty przez Skarb Państwa Polskiego i rozparcelowany. W 1952 roku w pałacu ulokowano biura nowo powstałej Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej. Choć spółdzielnia rozpadła się po kilku latach, budynek miał szczęście – w latach 70. XX wieku przeprowadzono remont, dzięki któremu zabytek zachował swój dobry stan techniczny.
Dobramyśl dzisiaj: Oaza spokoju
Obecnie pałac znajduje się w rękach prywatnych i jest wpisany do rejestru zabytków. Otacza go zadbany park krajobrazowy o powierzchni około 1,7 ha, w którym przed wejściem znajduje się klomb z fontanną.
Choć park i pałac nie są na co dzień udostępnione do zwiedzania ze względu na status własności prywatnej, budowla pozostaje ważnym elementem lokalnego dziedzictwa, chronionym w ramach Gminnego Programu Opieki nad Zabytkami.
